!

ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ

MC MEDIA NETWORK

7 Απριλίου, 2020 Τρίτη 00:31:06

Όλες οι Ειδήσεις

Εγγραφή στο
Newsletter

!

ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ

Αυτοί που δίνουν «χρώμα» στις ψυχούλες των μικρών ηρώων… Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου

Ήθελα αλλά κάτι μέσα μου αδυνατούσε. Δεν ήξερα εάν αυτή τη στιγμή είχα το ψυχικό σθένος να ακουμπήσω έστω και για λίγο το θέμα του παιδικού καρκίνου και της λευχαιμίας. Μία σκέψη ή μάλλον ένας φόβος που με έκανε να νιώσω ντροπή. Ντροπή για την αδυναμία μου μπροστά στη μεγαλειώδη δύναμη αυτών των παιδιών, των εφήβων αλλά και των οικείων τους που καθημερινά αγωνίζονται με το «θεριό». Παραμέρισα τον φόβο μου, έβαλα στην άκρη τη ντροπή μου και ίσως το προσωπικό μου ταμπού γιατί είναι κάποιες φορές που οφείλουμε να τιμούμε τους ανθρώπους που αξίζουν τον απεριόριστο σεβασμό μας.

Της Γεωργίας Μιχαήλ

Ουδείς θα διαφωνήσει ότι ο καρκίνος ίσως λυγίζει αλλά κυρίως ότι ο παιδικός καρκίνος αρχικά τσακίζει. Η καρδιά σκιρτάει στο άκουσμα της διάγνωσης. Το κορμάκι ενός μικρού παιδιού, το σώμα ενός έφηβου που ήρθε η ώρα να αναπτυχθεί θα κληθούν να αντέξουν τον πόνο, τα τρυπήματα απ’ τις ενέσεις και τις θεραπείες. Αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι της άσχημης πραγματικότητας που βιώνουν.

Όσο ουτοπικό και αν φαίνεται υπάρχει και η αισιόδοξη πλευρά. Όσο περνάνε τα χρόνια, ο καρκίνος γίνεται όλο και πιο ιάσιμος κι αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Είναι κάτι που θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας. Δεν είναι ανίκητος.

Μπορεί η οδός του μαρτυρίου να είναι στρωμένη με πολλά αγκάθια αλλά υπάρχουν και αυτοί που προσπαθούν να κρατάνε είτε «ψηλά» τους μικρούς ήρωες για να τα αποφύγουν είτε απασχολημένους για να ξεχνάνε για λίγο τις πληγές που τους προκαλούν. Οι άνθρωποι που εθελοντικά και ακούραστα βρίσκονται δίπλα στα παιδάκια που νοσούν και στις οικογένειες τους. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν ηθελημένα τον πόνο των συνανθρώπων τους με μοναδικό κέρδος να επιτελέσουν τον πραγματικό ρόλο τους ως άνθρωποι, οι λέξεις είναι φτωχές για να τους προσδώσεις οποιονδήποτε χαρακτηρισμό.

Ο κλόουν που «ψαρεύει» χαμόγελα στο Παιδοογκολογικό

Ένας από αυτούς είναι ο Μοχάμεντ Αουάντ ή αλλιώς ο κύριος Καπέλος. Κάποια στιγμή βρέθηκε τυχαία στο Μακάρειο και έμαθε ότι κάποια παιδιά έκαναν χημειοθεραπεία.

Πριν έρθει στην Κύπρο από την Παλαιστίνη εργαζόταν ως κλόουν σε νοσοκομεία με παιδιά με καρκίνο. Από εκείνη την ημέρα ανέλαβε και πάλι δράση και επιτελεί ένα ιερό έργο μαζί με άλλες τις τρεις μαθήτριες του Σατιρικού Θεάτρου, τη Ναταλία, τη Μυρσίνη και την Εύα.

Πριν περάσουν την πόρτα του Παιδοογκολογικού του Μακάρειου φοράνε την κόκκινη μύτη τους και προσπαθούν να κάνουν τα παιδάκια λίγο να ξεχαστούν. Όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε παλαιότερα στη Cyprus Times, γίνεται «σφουγγάρι» για να απορροφήσει την οργή και τον πόνο -όσο γίνεται-  των μικρών μαχητών.

Ο κλόουν που «ψαρεύει» χαμόγελα στο Παιδοογκολογικό και διδάσκει παιδιά να «μιλούν» μέσα από το θέατρο (pics-video)

Σαφώς και η κατάσταση που αντιμετωπίζουν κάθε φορά δεν είναι εύκολη. Τα παιδάκια μπορεί να μην τους μιλήσουν, απλά κάθονται στο πλευρό τους. Παρόλα αυτά δεν τα παρατάνε κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τους τα κάνουν να νιώσουν καλύτερα. «Ο κλόουν μπροστά τους δεν είναι δυνατός, δε ξέρει τι του συμβαίνει».

Αν και όπως παραδέχθηκε προσπαθεί να μην πολυσκέφτεται τι κάνει για να μη λυγίσει, υπάρχουν στιγμές που δεν καταφέρνει να ξεγελάσει τον εαυτό του και έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα.

«Μου έτυχε να είμαι στο νοσοκομείο και να νιώσω απέχθεια για τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν τώρα τι κάνω εγώ εδώ. Τα παιδία έχουν πραγματικό πρόβλημα. Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να «ψαρέψω» ένα χαμόγελο, μόνο τότε νιώθω ότι έκανα κάτι. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά πάω εκεί έστω για ένα χαμόγελο. Όταν επιστρέψω σπίτι νιώθω βρώμικος, είμαι ψυχολογικά χάλια».

Ένας Σύνδεσμος για στήριξη γονέων και φίλων

Στυλοβάτες σε αυτόν τον αγώνα είναι οι γονείς, η οικογένεια και οι φίλοι των παιδιών και εφήβων πασχόντων. Αν και δεν είναι αυτοί που φαινομενικά βιώνουν τον σωματικό πόνο, είναι αυτοί που «καταπλακώνονται» ψυχικά. Κλαίνε κρυφά, χαμογελάνε για τα παιδιά τους και βιώνουν τον μεγαλύτερο τρόμο κρατώντας τον πολλές φορές «φυλακισμένο» μέσα τους.

Όση στήριξη χρειάζονται τα παιδιά τους άλλη τόση θέλουν και αυτοί. Πριν από δύο χρόνια ιδρύθηκε ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Γονέων και Φίλων Παιδοογκολογικής Μονάδας. Η ακτιβίστρια Θέα Νικολάου ήταν εκεί από την πρώτη συνέλευση. Από την επικοινωνία που είχα μαζί της κατάλαβα ότι, μεταξύ άλλων, το ένιωθε μάλλον ως χρέος της για να τιμήσει τον δικό της σήμερα άγγελο που βρίσκεται στον ουρανό. Τη μικρή Μαρία που σε ηλικία 3 χρονών «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι έχοντας όμως προηγουμένως παλέψει με γενναιότητα με το «θεριό».

«Ο Σύνδεσμος δημιουργήθηκε μετά από πρωτοβουλία γονέων που τα παιδιά τους πάσχουν από  καρκίνο», αναφέρει ενώ παράλληλα τονίζει ότι αυτό που κάνει φοβερή εντύπωση είναι το μεγαλείο ψυχής γονέων που ενώ έχουν χάσει τα παιδιά τους βρίσκονται στο πλευρό αυτών των οικογενειών για να τις στηρίξουν.

Θέα Νικολάου

Πάντως η ίδια τονίζει ότι υπάρχουν πολλά που πρέπει ακόμη να γίνουν παρά το γεγονός ότι πολλοί είναι οι άνθρωποι που προσφέρουν εθελοντικά. Εξηγεί ότι μία οικογένεια δεν έρχεται αντιμέτωπη με τον καρκίνο μόνο την περίοδο των θεραπειών αλλά και μετέπειτα καθώς υπάρχουν συνέπειες, όπως το ότι κάποιοι γονείς να αφήνουν τις δουλειές του για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να είναι δίπλα στα παιδιά τους με αποτέλεσμα να μένουν πίσω οικονομικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κι άλλοι εθελοντικοί σύνδεσμοι που βρίσκονται στο πλευρό των οικογενειών.

Μία πινελιά… μία αισιόδοξη νότα!

Τα πάντα μετράνε στην ανθρώπινη ψυχολογία. Ακόμη και το χρώμα ενός τοίχου μπορεί να μας επηρεάσει. Γι’ αυτό και ένας αλλιώτικος τοίχος στους διαδρόμους του Παιδογκολογικού δίνει μία αισιόδοξη νότα.

Σε εκείνους τους τοίχους που φιλοξενούν προσωρινά τους μικρούς ήρωες που άθελα τους μεγαλώνουν νωρίς, ο φανταστικός ήρωας, ο «Μικρός Πρίγκιπας» του Antoine de Saint-Exupéry, που μοιάζει με παιδί αλλά σκέφτεται σαν ενήλικας, ήταν ο κατάλληλος για να ζωντανέψει τους διαδρόμους του Παιδοογκολογικού Τμήματος του Μακάρειου Νοσοκομείου.

«Περιπλανιέται» μεταφέροντας τα μοναδικά μηνύματα του στους μικρούς μαχητές χάρη στις Κρίστια Ανδρέου, Ελένη Κωνσταντίνου, Μαρία Γεωργίου, Μαίρη Πηλλακούρη, Άννα Θωμαΐδου, Δέσπω Μάρκου και Ανθή Διομήδους.

Οι καλλιτέχνες ένωσαν το ταλέντο τους και με τη στήριξη των υπεραγορών MAS και της εταιρείας Peletico, η οποία πρόσφερε τα χρώματα και έβαψε τους τοίχους, ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν τις τοιχογραφίες, κατάφεραν να αποδείξουν ότι κανείς δεν πρέπει να λείπει από αυτόν τον αγώνα.

Η υγεία είναι το μοναδικό πραγματικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος. Όταν όμως στη «μάχη» ο πάσχοντας μπορεί όσο γίνεται να μοιραστεί τον άχαρο και επίπονο ρόλο του τότε ξεκουράζει τη ψυχή του μέχρι να φορτιστεί και πάλι με δύναμη για να συνεχίσει. Μη ξεχνάμε ότι αυτόν τον ρόλο μπορεί να τον αναλάβει ο καθένας από εμάς. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτοί που το πράττουν δηλώνουν ότι όσο δίνουν άλλο τόσο κερδίζουν!

Ήθελα αλλά κάτι μέσα μου αδυνατούσε. Δεν ήξερα εάν αυτή τη στιγμή είχα το ψυχικό σθένος να ακουμπήσω έστω και για λίγο το θέμα του παιδικού καρκίνου και της λευχαιμίας. Μία σκέψη ή μάλλον ένας φόβος που με έκανε να νιώσω ντροπή. Ντροπή για την αδυναμία μου μπροστά στη μεγαλειώδη δύναμη αυτών των παιδιών, των εφήβων αλλά και των οικείων τους που καθημερινά αγωνίζονται με το «θεριό». Παραμέρισα τον φόβο μου, έβαλα στην άκρη τη ντροπή μου και ίσως το προσωπικό μου ταμπού γιατί είναι κάποιες φορές που οφείλουμε να τιμούμε τους ανθρώπους που αξίζουν τον απεριόριστο σεβασμό μας.

Της Γεωργίας Μιχαήλ

Ουδείς θα διαφωνήσει ότι ο καρκίνος ίσως λυγίζει αλλά κυρίως ότι ο παιδικός καρκίνος αρχικά τσακίζει. Η καρδιά σκιρτάει στο άκουσμα της διάγνωσης. Το κορμάκι ενός μικρού παιδιού, το σώμα ενός έφηβου που ήρθε η ώρα να αναπτυχθεί θα κληθούν να αντέξουν τον πόνο, τα τρυπήματα απ’ τις ενέσεις και τις θεραπείες. Αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι της άσχημης πραγματικότητας που βιώνουν.

Όσο ουτοπικό και αν φαίνεται υπάρχει και η αισιόδοξη πλευρά. Όσο περνάνε τα χρόνια, ο καρκίνος γίνεται όλο και πιο ιάσιμος κι αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Είναι κάτι που θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι μας. Δεν είναι ανίκητος.

Μπορεί η οδός του μαρτυρίου να είναι στρωμένη με πολλά αγκάθια αλλά υπάρχουν και αυτοί που προσπαθούν να κρατάνε είτε «ψηλά» τους μικρούς ήρωες για να τα αποφύγουν είτε απασχολημένους για να ξεχνάνε για λίγο τις πληγές που τους προκαλούν. Οι άνθρωποι που εθελοντικά και ακούραστα βρίσκονται δίπλα στα παιδάκια που νοσούν και στις οικογένειες τους. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν ηθελημένα τον πόνο των συνανθρώπων τους με μοναδικό κέρδος να επιτελέσουν τον πραγματικό ρόλο τους ως άνθρωποι, οι λέξεις είναι φτωχές για να τους προσδώσεις οποιονδήποτε χαρακτηρισμό.

Ο κλόουν που «ψαρεύει» χαμόγελα στο Παιδοογκολογικό

Ένας από αυτούς είναι ο Μοχάμεντ Αουάντ ή αλλιώς ο κύριος Καπέλος. Κάποια στιγμή βρέθηκε τυχαία στο Μακάρειο και έμαθε ότι κάποια παιδιά έκαναν χημειοθεραπεία.

Πριν έρθει στην Κύπρο από την Παλαιστίνη εργαζόταν ως κλόουν σε νοσοκομεία με παιδιά με καρκίνο. Από εκείνη την ημέρα ανέλαβε και πάλι δράση και επιτελεί ένα ιερό έργο μαζί με άλλες τις τρεις μαθήτριες του Σατιρικού Θεάτρου, τη Ναταλία, τη Μυρσίνη και την Εύα.

Πριν περάσουν την πόρτα του Παιδοογκολογικού του Μακάρειου φοράνε την κόκκινη μύτη τους και προσπαθούν να κάνουν τα παιδάκια λίγο να ξεχαστούν. Όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε παλαιότερα στη Cyprus Times, γίνεται «σφουγγάρι» για να απορροφήσει την οργή και τον πόνο -όσο γίνεται-  των μικρών μαχητών.

Ο κλόουν που «ψαρεύει» χαμόγελα στο Παιδοογκολογικό και διδάσκει παιδιά να «μιλούν» μέσα από το θέατρο (pics-video)

Σαφώς και η κατάσταση που αντιμετωπίζουν κάθε φορά δεν είναι εύκολη. Τα παιδάκια μπορεί να μην τους μιλήσουν, απλά κάθονται στο πλευρό τους. Παρόλα αυτά δεν τα παρατάνε κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να τους τα κάνουν να νιώσουν καλύτερα. «Ο κλόουν μπροστά τους δεν είναι δυνατός, δε ξέρει τι του συμβαίνει».

Αν και όπως παραδέχθηκε προσπαθεί να μην πολυσκέφτεται τι κάνει για να μη λυγίσει, υπάρχουν στιγμές που δεν καταφέρνει να ξεγελάσει τον εαυτό του και έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα.

«Μου έτυχε να είμαι στο νοσοκομείο και να νιώσω απέχθεια για τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν τώρα τι κάνω εγώ εδώ. Τα παιδία έχουν πραγματικό πρόβλημα. Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να «ψαρέψω» ένα χαμόγελο, μόνο τότε νιώθω ότι έκανα κάτι. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά πάω εκεί έστω για ένα χαμόγελο. Όταν επιστρέψω σπίτι νιώθω βρώμικος, είμαι ψυχολογικά χάλια».

Ένας Σύνδεσμος για στήριξη γονέων και φίλων

Στυλοβάτες σε αυτόν τον αγώνα είναι οι γονείς, η οικογένεια και οι φίλοι των παιδιών και εφήβων πασχόντων. Αν και δεν είναι αυτοί που φαινομενικά βιώνουν τον σωματικό πόνο, είναι αυτοί που «καταπλακώνονται» ψυχικά. Κλαίνε κρυφά, χαμογελάνε για τα παιδιά τους και βιώνουν τον μεγαλύτερο τρόμο κρατώντας τον πολλές φορές «φυλακισμένο» μέσα τους.

Όση στήριξη χρειάζονται τα παιδιά τους άλλη τόση θέλουν και αυτοί. Πριν από δύο χρόνια ιδρύθηκε ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Γονέων και Φίλων Παιδοογκολογικής Μονάδας. Η ακτιβίστρια Θέα Νικολάου ήταν εκεί από την πρώτη συνέλευση. Από την επικοινωνία που είχα μαζί της κατάλαβα ότι, μεταξύ άλλων, το ένιωθε μάλλον ως χρέος της για να τιμήσει τον δικό της σήμερα άγγελο που βρίσκεται στον ουρανό. Τη μικρή Μαρία που σε ηλικία 3 χρονών «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι έχοντας όμως προηγουμένως παλέψει με γενναιότητα με το «θεριό».

«Ο Σύνδεσμος δημιουργήθηκε μετά από πρωτοβουλία γονέων που τα παιδιά τους πάσχουν από  καρκίνο», αναφέρει ενώ παράλληλα τονίζει ότι αυτό που κάνει φοβερή εντύπωση είναι το μεγαλείο ψυχής γονέων που ενώ έχουν χάσει τα παιδιά τους βρίσκονται στο πλευρό αυτών των οικογενειών για να τις στηρίξουν.

Θέα Νικολάου

Πάντως η ίδια τονίζει ότι υπάρχουν πολλά που πρέπει ακόμη να γίνουν παρά το γεγονός ότι πολλοί είναι οι άνθρωποι που προσφέρουν εθελοντικά. Εξηγεί ότι μία οικογένεια δεν έρχεται αντιμέτωπη με τον καρκίνο μόνο την περίοδο των θεραπειών αλλά και μετέπειτα καθώς υπάρχουν συνέπειες, όπως το ότι κάποιοι γονείς να αφήνουν τις δουλειές του για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να είναι δίπλα στα παιδιά τους με αποτέλεσμα να μένουν πίσω οικονομικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κι άλλοι εθελοντικοί σύνδεσμοι που βρίσκονται στο πλευρό των οικογενειών.

Μία πινελιά… μία αισιόδοξη νότα!

Τα πάντα μετράνε στην ανθρώπινη ψυχολογία. Ακόμη και το χρώμα ενός τοίχου μπορεί να μας επηρεάσει. Γι’ αυτό και ένας αλλιώτικος τοίχος στους διαδρόμους του Παιδογκολογικού δίνει μία αισιόδοξη νότα.

Σε εκείνους τους τοίχους που φιλοξενούν προσωρινά τους μικρούς ήρωες που άθελα τους μεγαλώνουν νωρίς, ο φανταστικός ήρωας, ο «Μικρός Πρίγκιπας» του Antoine de Saint-Exupéry, που μοιάζει με παιδί αλλά σκέφτεται σαν ενήλικας, ήταν ο κατάλληλος για να ζωντανέψει τους διαδρόμους του Παιδοογκολογικού Τμήματος του Μακάρειου Νοσοκομείου.

«Περιπλανιέται» μεταφέροντας τα μοναδικά μηνύματα του στους μικρούς μαχητές χάρη στις Κρίστια Ανδρέου, Ελένη Κωνσταντίνου, Μαρία Γεωργίου, Μαίρη Πηλλακούρη, Άννα Θωμαΐδου, Δέσπω Μάρκου και Ανθή Διομήδους.

Οι καλλιτέχνες ένωσαν το ταλέντο τους και με τη στήριξη των υπεραγορών MAS και της εταιρείας Peletico, η οποία πρόσφερε τα χρώματα και έβαψε τους τοίχους, ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν τις τοιχογραφίες, κατάφεραν να αποδείξουν ότι κανείς δεν πρέπει να λείπει από αυτόν τον αγώνα.

Η υγεία είναι το μοναδικό πραγματικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος. Όταν όμως στη «μάχη» ο πάσχοντας μπορεί όσο γίνεται να μοιραστεί τον άχαρο και επίπονο ρόλο του τότε ξεκουράζει τη ψυχή του μέχρι να φορτιστεί και πάλι με δύναμη για να συνεχίσει. Μη ξεχνάμε ότι αυτόν τον ρόλο μπορεί να τον αναλάβει ο καθένας από εμάς. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτοί που το πράττουν δηλώνουν ότι όσο δίνουν άλλο τόσο κερδίζουν!

LIVE: Ενθαρρυντικά μηνύματα αλλά με αυστηρά μέτρα και χωρίς εφησυχασμό

Ενθαρρυντικά μηνύματα από τον αριθμό των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων αλλά δε χωράει εφησυχασμός – Παράταση των μέτρων σίγουρα μέχρι τα τέλη Απριλίου και σκέψεις για...

Αρνητικός στον κορωνοϊό ο Πρόεδρος Αναστασιάδης

Υποβλήθηκε σε νέα εξέταση μετά από επιβεβαιωμένο κρούσμα στην Προεδρική Φρουρά

Εννέα εξιτήρια σήμερα από το Νοσοκομείο Αναφοράς. 29 ασθενείς νοσηλεύονται

Εννιά εξιτήρια δόθηκαν σήμερα από το Νοσοκομείο Αναφοράς - Δύο από τους ασθενείς στο σπίτι, οι άλλοι επτά στο Κέντρο Αποκατάστασης Eden Resort -...

H Αραδίππου μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε… Η πτωτική πορεία των κρουσμάτων από 1η Απριλίου μέχρι σήμερα

«Τα σημερινά στοιχεία ενισχύουν την ενθαρρυντική εκτίμηση» είπε ο Δρ. Κωστρίκης... Όλες οι πληροφορίες για τα σημερινά κρούσματα

Top Stories

MC MEDIA NETWORK

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ… Σκότωσε πέντε ανθρώπους «γιατί έκαναν υπερβολική φασαρία» εν μέσω καραντίνας (pic)

Οι επιπτώσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων από την κρίση του κορωνοϊού είναι δεδομένο ότι θα αρχίσουν να εμφανίζονται σταδιακά και ίσως έτσι μπορεί να...

MC MEDIA NETWORK

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ… Σκότωσε πέντε ανθρώπους «γιατί έκαναν υπερβολική φασαρία» εν μέσω καραντίνας (pic)

Οι επιπτώσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων από την κρίση του κορωνοϊού είναι δεδομένο ότι θα αρχίσουν να εμφανίζονται σταδιακά και ίσως έτσι μπορεί να...

Lifestyle

LIVE: Ενθαρρυντικά μηνύματα αλλά με αυστηρά μέτρα και χωρίς εφησυχασμό

Ενθαρρυντικά μηνύματα από τον αριθμό των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων αλλά δε χωράει εφησυχασμός – Παράταση των μέτρων σίγουρα μέχρι τα τέλη Απριλίου και σκέψεις για...

Lifestyle

Βρετανία: Πτώση για τη στερλίνα μετά την εισαγωγή του Τζόνσον στην εντατική

Λίγο μετά τις 11 το βράδυ της Δευτέρας 6/4 υποχωρούσε 0,3 τοις εκατό έναντι του δολαρίου

Διαδικτυακή επανασύνδεση των Backstreet Boys με την επιτυχία ‘I Want It That Way’

Οι Backstreet Boys επανασυνδέθηκαν "εικονικά" και ερμήνευσαν την επιτυχία τους "I Want It That Way" του 1999 από τα σπίτια τους σε διάφορα μέρη...

Advertorials