MC MEDIA NETWORK

Δεκέμβριος 7, 2019 Σάββατο 12:01:53

Όλες οι Ειδήσεις

Εγγραφή στο
Newsletter

Μια πολύτεκνη οικογένεια με ένα μόνο βιολογικό παιδί…! Ένα ζευγάρι από τη Λεμεσό μας διδάσκει την ανιδιοτελή αγάπη

Μία πολύτεκνη οικογένεια με… ένα μόνο βιολογικό παιδί! Οξύμωρο αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα για τον Γιώργο και την Άννα. Ένα νεαρό ζευγάρι από τη Λεμεσό που μας διδάσκει τι είναι η ανιδιοτελής αγάπη.

Της Γεωργίας Μιχαήλ

Δεκέμβριος 2015, η 28χρονη τότε Άννα Νικολάου παρακολουθεί στην τηλεόραση μία εκπομπή με θέμα «Υιοθετήστε μία οικογένεια για τα Χριστούγεννα». Στο μυαλό της «καρφώνεται» μία σκέψη που θα άλλαζε τη μέχρι σήμερα ζωή τους. «Είχαμε τρία υπνοδωμάτια στο σπίτι και ήμασταν μόνο εγώ και ο άντρας μου. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε μωρά για τα Χριστούγεννα».

Μέχρι τότε δεν είχε ακούσει ποτέ για τον θεσμό της αναδοχής. Πήρε την πρωτοβουλία και απέστειλε επιστολή στο Γραφείο Ευημερίας για να ενημερωθεί περαιτέρω. «Συζητήσαμε αρκετά με τον άντρα μου πριν αποφασίσουμε. Δεν το κάναμε απερίσκεπτα. Βάλαμε κάτω όλες μας τις σκέψεις. Θα ερχόταν ένα ξένο παιδί στο σπίτι. Σκεφτόμασταν ότι ίσως δε μπορούσαμε να δεθούμε μαζί του ή ότι μπορεί να μη μας θέλει».

Για περίπου τέσσερις μήνες είχαν συναντήσεις με λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας είτε μαζί είτε χωριστά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο θεσμός της ανάδοχης οικογένειας στην Κύπρο… «φωλιά αγάπης» για 160 παιδιά! 

«Δευτέρα χτύπησε το τηλέφωνο, Τετάρτη είχαμε το πρώτο μας μωρό»

Τον Απρίλιο ήρθε το πρώτο μωρό. «Μας πήραν τηλέφωνο μία Δευτέρα και μας ρώτησαν αν είμαστε έτοιμοι ώστε την Τετάρτη να μας έφερναν ένα 18μηνο κοριτσάκι. Το μόνο που ξέραμε ήταν το όνομα της».

Δεν ήταν εύκολο για τα δύο νεαρά παιδιά. Τον πρώτο καιρό, όπως παραδέχεται η Άννα, ήταν δύσκολα γιατί η μικρούλα ήταν δεμένη με τη βιολογική της μαμά. Σιγά- σιγά όμως όλα άλλαξαν. «Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες. Σαφώς και δε δένεσαι μαζί του από την πρώτη ημέρα. Με εκείνα που του δίνεις και σου δίνει ξεκινάει η σχέση. Όταν έχεις αγάπη και δίνεις στο παιδάκι τότε θα νιώσει ασφάλεια». Η αγάπη τους ήταν αρκετή για να πείσει τη μικρή να τους εμπιστευθεί.

«Ήταν το πρώτο μας μωρό. Όποιο μωρό ήρθε σπίτι μας έγινε μωρό μας». Τα λόγια της Άννας τόσο πιστευτά που δε θα μπορούσε κανείς εύκολα να πιστέψει ότι αυτά τα παιδιά δε βγήκαν από τα σπλάχνα της. «Δύο μήνες μετά ήρθε και το αδερφάκι της κοντά μας. Εκείνο ήταν ένα αγοράκι οκτώ μηνών. Ο μικρός είναι εδώ και τέσσερα χρόνια μαζί μας».

Έγιναν οι «γονείς» παιδιών από το Ιράκ, το Βιετνάμ και τη Ρουμανία

Οι αρχικοί φόβοι της νεαρής Άννας ότι ίσως το να γίνουν ανάδοχη οικογένεια έβαζε εμπόδια στη σχέση της με τον Γιώργο διαγράφηκαν. Παρά το γεγονός ότι ο Γιώργος εργάζεται αρκετά, βοηθάει πολύ στη φροντίδα των παιδιών.

Οι δύο τους έγιναν πηγή αγάπης. Γι’ αυτό όταν τους ζητήθηκε να φιλοξενήσουν δύο αδερφάκια από το Ιράκ, ηλικίας 5 και 6 χρόνων, άνοιξαν την αγκαλιά τους και τα υποδέχθηκαν.

«Αυτή τη φορά τα παιδάκια ήταν πιο μεγάλα. Η προσαρμογή δυσκολότερη και για τις δύο πλευρές αλλά ήταν πιο εύκολο να επικοινωνήσω μαζί τους. Το αγοράκι που ήταν ο μικρός έκλαιγε τα βράδια και ήθελε τη μαμά του. Για λίγο καιρό κοιμόμουν μαζί του».

Οι συνήθειες των παιδιών ήταν αλλιώτικες. Η «θεία» Άννα, όπως την αποκαλούσαν, προσπαθούσε να εντάξει όσο γινόταν ομαλότερα τα παιδιά στα δεδομένα της νέας τους οικογένειας.  «Προσπαθούμε να μην τα κακομαθαίνουν. Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι έχουμε όρια. Έτυχε παιδάκι να μου πει εγώ στη μαμά μου ‘έκανα αυτό το πράγμα’ και του εξήγησα ότι στο δικό μας σπίτι είναι αλλιώς. Όταν έχεις υπομονή και αγάπη, τα δύσκολα κάνεις τα εύκολα»

«Μου ζήτησαν να με αποκαλούν μαμά…»

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα τα δύο αδέρφια επιφύλασσαν μία πολύ συγκινητική έκπληξη στην Άννα.

«Πλησίαζαν οι γιορτές και ήρθε το κοριτσάκι και μου λέει θέλουμε να σε λέμε μαμά και τους απάντησα πως όπως φωνάζετε εγώ θα σας απαντώ. Με συγκίνησαν πάρα πολύ. Από τότε με φώναζαν μαμά. Όλα τα «μωρά» μου με είπαν μαμά».

Η εξάχρονη έφυγε από κοντά τους μετά από δυόμιση μήνες ενώ το αγοράκι έμεινε έντεκα μήνες, όταν πλέον συμπλήρωσε μπορούσε και ηλικιακά να φιλοξενηθεί στην παιδική στέγη.

Η σχέση τους συνεχίστηκε. Αν και αρχικά η βιολογική τους μητέρα δε μπορούσε να δεχθεί την ανάδοχη οικογένεια μετέπειτα αντιλήφθηκε το πόσο τυχερά στάθηκαν σε εκείνη τη φάση τα παιδιά της. «Η βιολογική τους μητέρα όταν βρισκόμασταν στην παιδική στέγη τους έλεγε «η μαμά η Άννα». Όταν τα παιδάκια επέστρεψαν πίσω στη βιολογική τους μητέρα, μου ζήτησε να τα βαφτίσω. Κάτι που αναμένεται να γίνει».

Και στην εγκυμοσύνη της φιλοξένησε βρέφος

Πριν από λίγους μήνες η Άννα και ο Γιώργος έγιναν για πρώτη φορά βιολογικοί γονείς. Ακόμα και όταν η Άννα ήταν έξι μηνών έγκυος δεν απαρνήθηκε την αγκαλιά της σε ένα βρέφος που το είχε ανάγκη.

«Ήταν ένα πανέμορφο βρέφος τριών μηνών από το Βιετνάμ. Ήρθε κοντά μας για λίγο καιρό μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες υιοθεσίας του».

Τρεις μήνες μετά ήρθε στον κόσμο το βιολογικό της παιδί. Παρόλα αυτά τίποτα δεν άλλαξε μέσα της. Η αγάπη τόσο της ίδιας όσο και του άντρα της μοιάζει με τη Λερναίας Ύδρας, όσο μοιράζεται τόσο πολλαπλασιάζεται.

«Μερικοί μου έλεγαν ότι όταν θα γεννούσα θα καταλάβαινα τη διαφορά του να είναι δικό μου παιδί. Για μένα η αγάπη είναι η ίδια. Όταν γέννησα, ένιωσα πιο κοντά μου το αγοράκι που φιλοξενούμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Δε τον ξεχωρίζω από τον βιολογικό μου γιο».

Συμπαραστάτες ο περίγυρός τους

Μέχρι σήμερα το ζευγάρι έχει φιλοξενήσει παιδάκια ενώ έχει και ένα 9χρονο κορίτσι, το οποίο παίρνουν από την παιδική στέγη τα Σαββατοκυρίακα, τις γιορτές και περνάμε χρόνο μαζί του και το φιλοξενούμε.

Σε όλο αυτό όμως φαίνεται ότι δεν είναι μόνοι. Δίπλα τους είναι οι οικογένειες τους. Οι γονείς τους γίνονται «παππούδες» γι’ αυτά τα παιδιά. Βοηθάνε με όποιο τρόπο μπορούν. «Οι γονείς μου εγκρίθηκαν και αυτοί για ανάδοχοι ώστε να μπορούν να φιλοξενούν τα παιδιά που φιλοξενώ εγώ. Διαφορετικά δε μπορώ να αφήσω τα παιδιά να μείνουν εκεί. Έχω βοήθεια και από τα πεθερικά μου. Αγαπούν τα μωρά λες και είναι εγγόνια τους. Και οι φίλοι μας το ίδιο. Ο περίγυρος μου υποδέχθηκε όλα τα παιδάκια σαν να ήταν δικά μου παιδιά».

Βοήθεια και από το κράτος

Σημαντική είναι και η βοήθεια που δίνει το κράτος, όπως σημειώνει η Άννα, καθώς καλύπτει τις βασικές ανάγκες των παιδιών αυτών. Ωστόσο τονίζει ότι «Δε μπορείς να κάνεις αυτό το πράγμα για τα λεφτά. Τα χρήματα δεν αντιστοιχούν για εκείνο που περνάς. Λαμβάνουμε ένα σταθερό ποσό».

Δεν παρέλειψε μάλιστα να επισημάνει στο πόσο ουσιαστική είναι η βοήθεια των λειτουργών του Γραφείου Ευημερίας. «Έχουμε δίπλα μας τους λειτουργούς του Γραφείου. Πάντα μας βοηθούν, αν έχουμε απορίες ή προβληματισμούς θα μας συμβουλεύσουν».

Ένα βήμα παραπέρα…

Αν και δεν είναι καθόλου εύκολο να αναλαμβάνουν τη φροντίδα ενός ξένου παιδιού αλλά και ούτε να το αποχωρίζονται όταν πλέον γίνεται «δικό τους», δεν το έχουν μετανιώσει λεπτό που έγιναν ανάδοχη οικογένεια.

Έχει την κούραση, τις δυσκολίες του, τους προβληματισμούς του αλλά ποτέ δε σκέφτηκα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Το επόμενο μου βήμα, θέλω να φιλοξενήσω κάποιο παιδί από τα «Παιδιά της Θάλασσας», είναι τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που φθάνουν στην Κύπρο. Το μόνο μου πρόβλημα είναι η γλώσσα. Ακόμη θέλουμε να γίνουμε ομάδα ανάδοχης οικογένεια. Επειδή ήδη φιλοξενήσαμε τρία παιδάκια ταυτόχρονα. Στα τέσσερα γίνεσαι ομάδα. Είναι κουραστικό αλλά παίρνεις τόση αγάπη που διαγράφεται».

«Τα νιώθω αίμα μου…»

Η κουβέντα μου με την Άννα με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι το σημαντικότερο συστατικό για να γίνει κανείς γονέας είναι να έχει διάθεση να δώσει αγάπη.

Τι είναι όμως αυτό που χρειάζεται κανείς για να γίνει ανάδοχος γονέας; «Πρέπει να έχεις αγάπη, πολύ υπομονή. Να έχεις τη δύναμη να δεχθείς τη ζωή του μωρού, δηλαδή και τη βιολογική του οικογένεια. Και το αντίστοιχο. Γιατί είναι δύσκολο και για τη βιολογική οικογένεια να αποδεχθεί ότι το παιδί της τώρα είναι αλλού. Ωστόσο άμα θες θα το πετύχεις. Το κάθε παιδάκι είχε τη χάρη του».

Η ίδια μάλλον είναι το κατάλληλο παράδειγμα… «Αυτά τα παιδιά τα νιώθω αίμα μου. Δικά μου μωρά δεν πρέπει να λέμε. Ούτε καν το βιολογικό. Είναι πολύ εγωιστικό. Γιατί και αυτά στο μέλλον θα ανοίξουν τα φτερά τους. Αγαπώ πολύ τα μωρά που έρχονται στην οικογένεια μου. Τα κάνω μπάνιο, όταν αρρωσταίνουν τραβάω τους πόνους τους, τη στεναχώρια και τους προβληματισμούς τους».

Μία πολύτεκνη οικογένεια με… ένα μόνο βιολογικό παιδί! Οξύμωρο αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα για τον Γιώργο και την Άννα. Ένα νεαρό ζευγάρι από τη Λεμεσό που μας διδάσκει τι είναι η ανιδιοτελής αγάπη.

Της Γεωργίας Μιχαήλ

Δεκέμβριος 2015, η 28χρονη τότε Άννα Νικολάου παρακολουθεί στην τηλεόραση μία εκπομπή με θέμα «Υιοθετήστε μία οικογένεια για τα Χριστούγεννα». Στο μυαλό της «καρφώνεται» μία σκέψη που θα άλλαζε τη μέχρι σήμερα ζωή τους. «Είχαμε τρία υπνοδωμάτια στο σπίτι και ήμασταν μόνο εγώ και ο άντρας μου. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσαμε να φιλοξενήσουμε μωρά για τα Χριστούγεννα».

Μέχρι τότε δεν είχε ακούσει ποτέ για τον θεσμό της αναδοχής. Πήρε την πρωτοβουλία και απέστειλε επιστολή στο Γραφείο Ευημερίας για να ενημερωθεί περαιτέρω. «Συζητήσαμε αρκετά με τον άντρα μου πριν αποφασίσουμε. Δεν το κάναμε απερίσκεπτα. Βάλαμε κάτω όλες μας τις σκέψεις. Θα ερχόταν ένα ξένο παιδί στο σπίτι. Σκεφτόμασταν ότι ίσως δε μπορούσαμε να δεθούμε μαζί του ή ότι μπορεί να μη μας θέλει».

Για περίπου τέσσερις μήνες είχαν συναντήσεις με λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας είτε μαζί είτε χωριστά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο θεσμός της ανάδοχης οικογένειας στην Κύπρο… «φωλιά αγάπης» για 160 παιδιά! 

«Δευτέρα χτύπησε το τηλέφωνο, Τετάρτη είχαμε το πρώτο μας μωρό»

Τον Απρίλιο ήρθε το πρώτο μωρό. «Μας πήραν τηλέφωνο μία Δευτέρα και μας ρώτησαν αν είμαστε έτοιμοι ώστε την Τετάρτη να μας έφερναν ένα 18μηνο κοριτσάκι. Το μόνο που ξέραμε ήταν το όνομα της».

Δεν ήταν εύκολο για τα δύο νεαρά παιδιά. Τον πρώτο καιρό, όπως παραδέχεται η Άννα, ήταν δύσκολα γιατί η μικρούλα ήταν δεμένη με τη βιολογική της μαμά. Σιγά- σιγά όμως όλα άλλαξαν. «Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες. Σαφώς και δε δένεσαι μαζί του από την πρώτη ημέρα. Με εκείνα που του δίνεις και σου δίνει ξεκινάει η σχέση. Όταν έχεις αγάπη και δίνεις στο παιδάκι τότε θα νιώσει ασφάλεια». Η αγάπη τους ήταν αρκετή για να πείσει τη μικρή να τους εμπιστευθεί.

«Ήταν το πρώτο μας μωρό. Όποιο μωρό ήρθε σπίτι μας έγινε μωρό μας». Τα λόγια της Άννας τόσο πιστευτά που δε θα μπορούσε κανείς εύκολα να πιστέψει ότι αυτά τα παιδιά δε βγήκαν από τα σπλάχνα της. «Δύο μήνες μετά ήρθε και το αδερφάκι της κοντά μας. Εκείνο ήταν ένα αγοράκι οκτώ μηνών. Ο μικρός είναι εδώ και τέσσερα χρόνια μαζί μας».

Έγιναν οι «γονείς» παιδιών από το Ιράκ, το Βιετνάμ και τη Ρουμανία

Οι αρχικοί φόβοι της νεαρής Άννας ότι ίσως το να γίνουν ανάδοχη οικογένεια έβαζε εμπόδια στη σχέση της με τον Γιώργο διαγράφηκαν. Παρά το γεγονός ότι ο Γιώργος εργάζεται αρκετά, βοηθάει πολύ στη φροντίδα των παιδιών.

Οι δύο τους έγιναν πηγή αγάπης. Γι’ αυτό όταν τους ζητήθηκε να φιλοξενήσουν δύο αδερφάκια από το Ιράκ, ηλικίας 5 και 6 χρόνων, άνοιξαν την αγκαλιά τους και τα υποδέχθηκαν.

«Αυτή τη φορά τα παιδάκια ήταν πιο μεγάλα. Η προσαρμογή δυσκολότερη και για τις δύο πλευρές αλλά ήταν πιο εύκολο να επικοινωνήσω μαζί τους. Το αγοράκι που ήταν ο μικρός έκλαιγε τα βράδια και ήθελε τη μαμά του. Για λίγο καιρό κοιμόμουν μαζί του».

Οι συνήθειες των παιδιών ήταν αλλιώτικες. Η «θεία» Άννα, όπως την αποκαλούσαν, προσπαθούσε να εντάξει όσο γινόταν ομαλότερα τα παιδιά στα δεδομένα της νέας τους οικογένειας.  «Προσπαθούμε να μην τα κακομαθαίνουν. Μαθαίνουμε στα παιδιά ότι έχουμε όρια. Έτυχε παιδάκι να μου πει εγώ στη μαμά μου ‘έκανα αυτό το πράγμα’ και του εξήγησα ότι στο δικό μας σπίτι είναι αλλιώς. Όταν έχεις υπομονή και αγάπη, τα δύσκολα κάνεις τα εύκολα»

«Μου ζήτησαν να με αποκαλούν μαμά…»

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα τα δύο αδέρφια επιφύλασσαν μία πολύ συγκινητική έκπληξη στην Άννα.

«Πλησίαζαν οι γιορτές και ήρθε το κοριτσάκι και μου λέει θέλουμε να σε λέμε μαμά και τους απάντησα πως όπως φωνάζετε εγώ θα σας απαντώ. Με συγκίνησαν πάρα πολύ. Από τότε με φώναζαν μαμά. Όλα τα «μωρά» μου με είπαν μαμά».

Η εξάχρονη έφυγε από κοντά τους μετά από δυόμιση μήνες ενώ το αγοράκι έμεινε έντεκα μήνες, όταν πλέον συμπλήρωσε μπορούσε και ηλικιακά να φιλοξενηθεί στην παιδική στέγη.

Η σχέση τους συνεχίστηκε. Αν και αρχικά η βιολογική τους μητέρα δε μπορούσε να δεχθεί την ανάδοχη οικογένεια μετέπειτα αντιλήφθηκε το πόσο τυχερά στάθηκαν σε εκείνη τη φάση τα παιδιά της. «Η βιολογική τους μητέρα όταν βρισκόμασταν στην παιδική στέγη τους έλεγε «η μαμά η Άννα». Όταν τα παιδάκια επέστρεψαν πίσω στη βιολογική τους μητέρα, μου ζήτησε να τα βαφτίσω. Κάτι που αναμένεται να γίνει».

Και στην εγκυμοσύνη της φιλοξένησε βρέφος

Πριν από λίγους μήνες η Άννα και ο Γιώργος έγιναν για πρώτη φορά βιολογικοί γονείς. Ακόμα και όταν η Άννα ήταν έξι μηνών έγκυος δεν απαρνήθηκε την αγκαλιά της σε ένα βρέφος που το είχε ανάγκη.

«Ήταν ένα πανέμορφο βρέφος τριών μηνών από το Βιετνάμ. Ήρθε κοντά μας για λίγο καιρό μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες υιοθεσίας του».

Τρεις μήνες μετά ήρθε στον κόσμο το βιολογικό της παιδί. Παρόλα αυτά τίποτα δεν άλλαξε μέσα της. Η αγάπη τόσο της ίδιας όσο και του άντρα της μοιάζει με τη Λερναίας Ύδρας, όσο μοιράζεται τόσο πολλαπλασιάζεται.

«Μερικοί μου έλεγαν ότι όταν θα γεννούσα θα καταλάβαινα τη διαφορά του να είναι δικό μου παιδί. Για μένα η αγάπη είναι η ίδια. Όταν γέννησα, ένιωσα πιο κοντά μου το αγοράκι που φιλοξενούμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Δε τον ξεχωρίζω από τον βιολογικό μου γιο».

Συμπαραστάτες ο περίγυρός τους

Μέχρι σήμερα το ζευγάρι έχει φιλοξενήσει παιδάκια ενώ έχει και ένα 9χρονο κορίτσι, το οποίο παίρνουν από την παιδική στέγη τα Σαββατοκυρίακα, τις γιορτές και περνάμε χρόνο μαζί του και το φιλοξενούμε.

Σε όλο αυτό όμως φαίνεται ότι δεν είναι μόνοι. Δίπλα τους είναι οι οικογένειες τους. Οι γονείς τους γίνονται «παππούδες» γι’ αυτά τα παιδιά. Βοηθάνε με όποιο τρόπο μπορούν. «Οι γονείς μου εγκρίθηκαν και αυτοί για ανάδοχοι ώστε να μπορούν να φιλοξενούν τα παιδιά που φιλοξενώ εγώ. Διαφορετικά δε μπορώ να αφήσω τα παιδιά να μείνουν εκεί. Έχω βοήθεια και από τα πεθερικά μου. Αγαπούν τα μωρά λες και είναι εγγόνια τους. Και οι φίλοι μας το ίδιο. Ο περίγυρος μου υποδέχθηκε όλα τα παιδάκια σαν να ήταν δικά μου παιδιά».

Βοήθεια και από το κράτος

Σημαντική είναι και η βοήθεια που δίνει το κράτος, όπως σημειώνει η Άννα, καθώς καλύπτει τις βασικές ανάγκες των παιδιών αυτών. Ωστόσο τονίζει ότι «Δε μπορείς να κάνεις αυτό το πράγμα για τα λεφτά. Τα χρήματα δεν αντιστοιχούν για εκείνο που περνάς. Λαμβάνουμε ένα σταθερό ποσό».

Δεν παρέλειψε μάλιστα να επισημάνει στο πόσο ουσιαστική είναι η βοήθεια των λειτουργών του Γραφείου Ευημερίας. «Έχουμε δίπλα μας τους λειτουργούς του Γραφείου. Πάντα μας βοηθούν, αν έχουμε απορίες ή προβληματισμούς θα μας συμβουλεύσουν».

Ένα βήμα παραπέρα…

Αν και δεν είναι καθόλου εύκολο να αναλαμβάνουν τη φροντίδα ενός ξένου παιδιού αλλά και ούτε να το αποχωρίζονται όταν πλέον γίνεται «δικό τους», δεν το έχουν μετανιώσει λεπτό που έγιναν ανάδοχη οικογένεια.

Έχει την κούραση, τις δυσκολίες του, τους προβληματισμούς του αλλά ποτέ δε σκέφτηκα ότι δεν έπρεπε να το κάνω. Το επόμενο μου βήμα, θέλω να φιλοξενήσω κάποιο παιδί από τα «Παιδιά της Θάλασσας», είναι τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα που φθάνουν στην Κύπρο. Το μόνο μου πρόβλημα είναι η γλώσσα. Ακόμη θέλουμε να γίνουμε ομάδα ανάδοχης οικογένεια. Επειδή ήδη φιλοξενήσαμε τρία παιδάκια ταυτόχρονα. Στα τέσσερα γίνεσαι ομάδα. Είναι κουραστικό αλλά παίρνεις τόση αγάπη που διαγράφεται».

«Τα νιώθω αίμα μου…»

Η κουβέντα μου με την Άννα με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι το σημαντικότερο συστατικό για να γίνει κανείς γονέας είναι να έχει διάθεση να δώσει αγάπη.

Τι είναι όμως αυτό που χρειάζεται κανείς για να γίνει ανάδοχος γονέας; «Πρέπει να έχεις αγάπη, πολύ υπομονή. Να έχεις τη δύναμη να δεχθείς τη ζωή του μωρού, δηλαδή και τη βιολογική του οικογένεια. Και το αντίστοιχο. Γιατί είναι δύσκολο και για τη βιολογική οικογένεια να αποδεχθεί ότι το παιδί της τώρα είναι αλλού. Ωστόσο άμα θες θα το πετύχεις. Το κάθε παιδάκι είχε τη χάρη του».

Η ίδια μάλλον είναι το κατάλληλο παράδειγμα… «Αυτά τα παιδιά τα νιώθω αίμα μου. Δικά μου μωρά δεν πρέπει να λέμε. Ούτε καν το βιολογικό. Είναι πολύ εγωιστικό. Γιατί και αυτά στο μέλλον θα ανοίξουν τα φτερά τους. Αγαπώ πολύ τα μωρά που έρχονται στην οικογένεια μου. Τα κάνω μπάνιο, όταν αρρωσταίνουν τραβάω τους πόνους τους, τη στεναχώρια και τους προβληματισμούς τους».

Top Stories

Μεθυσμένη οδηγός με… συνεπιβάτες ανήλικα παιδιά στη Λάρνακα! Οδηγούσε με πενταπλάσιο ποσοστό αλκοόλης

Δεν αντιλήφθηκε ότι το προπορευόμενο όχημα σταμάτησε λόγω κίνησης και προσέκρουσε σε αυτό

Του έβαλαν πρόστιμο και βαθμούς ποινής για ταχύτητα 8 μήνες πριν αλλά… δεν έβαλε μυαλό ο οδηγός του τζιπ

Σε απευθείας δίκη για ανθρωποκτονία ο οδηγός που παρέσυρε στον θάνατο τον 27χρονο Παναγιώτη

ΗΧΗΤΙΚΟ: Φωνές για εξευτελιστικές προσαγωγές οπαδών της Ομόνοιας. «Εισέβαλαν στη δουλειά του…»

Συνέχεια στο σάλο που προκλήθηκε με φόντο τις λάθος συλλήψεις οπαδών της Ομόνοιας. Ο δικηγόρος υπόπτων στη #Cyprus Times για το πως θα απαντήσουν οι συλληφθέντες

Διαβάστε Επίσης

Μεθυσμένη οδηγός με… συνεπιβάτες ανήλικα παιδιά στη Λάρνακα! Οδηγούσε με πενταπλάσιο ποσοστό αλκοόλης

Δεν αντιλήφθηκε ότι το προπορευόμενο όχημα σταμάτησε λόγω κίνησης και προσέκρουσε σε αυτό

Του έβαλαν πρόστιμο και βαθμούς ποινής για ταχύτητα 8 μήνες πριν αλλά… δεν έβαλε μυαλό ο οδηγός του τζιπ

Σε απευθείας δίκη για ανθρωποκτονία ο οδηγός που παρέσυρε στον θάνατο τον 27χρονο Παναγιώτη

ΗΧΗΤΙΚΟ: Φωνές για εξευτελιστικές προσαγωγές οπαδών της Ομόνοιας. «Εισέβαλαν στη δουλειά του…»

Συνέχεια στο σάλο που προκλήθηκε με φόντο τις λάθος συλλήψεις οπαδών της Ομόνοιας. Ο δικηγόρος υπόπτων στη #Cyprus Times για το πως θα απαντήσουν οι συλληφθέντες

Μητέρα Βαγγέλη Γιακουμάκη: Δεν επέλεξε το παιδί μας να «φύγει». Να πληρώσουν όσοι του έκαναν κακό

Μια μέρα μετά την αθώωση του πατέρα του άτυχου φοιτητή της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων

Άλογο αρνείται να ξεκινήσει την ημέρα του αν δεν… πιει πρώτα ένα φλυτζάνι τσάι (video)

Όπως άλλοι δεν μπορούν χωρίς καφέ, έτσι και το συγκεκριμένο άλογο θέλει το τσάι του

Αυτοκίνητο «φάντασμα» εμφανίζεται από το πουθενά και τρακάρει με διερχόμενο όχημα (video)

Κάμερες ασφαλείας ενός αυτοκινητόδρομου κατέγραψαν μια παράξενη σύγκρουση αυτοκινήτων

MC MEDIA NETWORK

Θέλετε να τον αγοράσετε; ΤΟΣΑ πρέπει να δώσετε…

Η Ανόρθωση δεν βλέπει μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον. Και για αυτό στην ομάδα της Αμμοχώστου προχώρησαν σε αναπροσαρμογή του συμβολαίου του...

MC MEDIA NETWORK

Θέλετε να τον αγοράσετε; ΤΟΣΑ πρέπει να δώσετε…

Η Ανόρθωση δεν βλέπει μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον. Και για αυτό στην ομάδα της Αμμοχώστου προχώρησαν σε αναπροσαρμογή του συμβολαίου του...

Lifestyle

Lifestyle

Advertorials